Konyadayım
Ankara yolculuğundan sonra tekrar Konya’ya döndüm. 12 Nisan aslında benim için bir dönüm noktası oldu diyebiliriz. Doğum günümde aldığım kararlar hiçte küçümsenecek kararlar değil. Yani benim açımdan öyle diyelim. Seneye eğitim sistemimizin bokluğundan dolayı tekrar sınava hazırlanmayı düşünüyorum. Makine Mühendisliği beni pek açmadı. Fizik Tedavi’de okuyan abimin arkadaşıyla görüştüm onun konuşmaları benim fikrimi çeldi diyebilirim. Peki neden Fizik Tedavi ve rehabilitasyon.
- En önemlisi benim istediğim bölüm
- Yatkınlığım olduğunu düşünüyorum.
- Makine gibi asosyal değil.
- İnsanlarla iletişimi seviyorum.
- Parası güzel
- İş imkanları çok fazla.
Daha anlatırım ama şimdilik bu kadarı yeterli sanırım. Neyse kafam allak bullak yine konyadayım onun verdiği gerginlikte var.
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.
yaşın kaç