Yarın Ölsem
Yarın ölsem
Aniden bu diyarlardan uçsam kim ağlar arkamdan diye düşündüm
Annem , babam , abim dışında gerçekten ağlayan olur mu acaba dedim ?
Duygusuz, hissiz bir hayatın yarım bir parçası olduğumu gördüm.
Zaman öyle bir duruma getirmiş ki hayat ölsem ne olacak ki bile diyebildim kendime
Arkamda iz bırakacak pek birşey yapmadığımı ,
Hayatını dolu dizgin yaşamak yerine , yarım yamalak yaşadığımı gördüm.
Hayat boyu yanlızdım halada yanlız olduğumu gördüm.
İnsanlar ruh ikizlerini bulmuşken ben buldum aynam karşımda diyemedim.
Sensin gönlüme eşsin demek çok istedim ama korktum ya kaybedersem diye.
İçimde tohumlanmış aşkımı ona nasıl anlatabilirim ki ?
Daha yeni yeni tanımışken ne diyebilirim diye düşündüm.
Yine içime gömerek dedim ki yarın ölsem bu duygularımı zaten bilmeyecek dedim.
Acaba ölceğimi bilse 1 günde olsa o mutluluğu yaşatırmı dedim.
Sonra yine düşünmeye başladım neden diye ?
Neden haykırmıyorsun sevgini dedim.
Üzüldüm üzüldüm üzüldüm.
Sonra acaba sevdiğim o kıza gel beraber ölelim desem benimle gelir mi dedim içimden.
Ama anladım ki bana çok uzak bir sevginin iki yarım parçasıyız.
Zaten gelirim demesinide istemezdim.
Ama yinede merak ediyorum yarın ölsem benimle gelirmiydi.
Ya da mezarımın başına bir gonca gül bırakırmıydı….
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.
korkanın çocuğu olmazmış,
ölmeyi değil yaşamayı teklif edeceksin. kimseyi sevmezsen kimse de seni sevmez. sevgi neden ölümle ilişkilendirilir ?
benim yalnız ve karanlık dünyama gir demiyorsun, beraber yalnız ve karanlık dünyalarımızdan çıkalım diyorsun. neyse işte öyle şeyler.