Yarın ölsem
Aniden bu diyarlardan uçsam kim ağlar arkamdan diye düşündüm
Annem , babam , abim dışında gerçekten ağlayan olur mu acaba dedim ?
Duygusuz, hissiz bir hayatın yarım bir parçası olduğumu gördüm.
Zaman öyle bir duruma getirmiş ki hayat ölsem ne olacak ki bile diyebildim kendime
Arkamda iz bırakacak pek birşey yapmadığımı ,
Hayatını dolu dizgin yaşamak yerine , yarım yamalak yaşadığımı gördüm.
Hayat boyu yanlızdım halada yanlız olduğumu gördüm.
İnsanlar ruh ikizlerini bulmuşken ben buldum aynam karşımda diyemedim.
Sensin gönlüme eşsin demek çok istedim ama korktum ya kaybedersem diye.
İçimde tohumlanmış aşkımı ona nasıl anlatabilirim ki ?
Daha yeni yeni tanımışken ne diyebilirim diye düşündüm.
Yine içime gömerek dedim ki yarın ölsem bu duygularımı zaten bilmeyecek dedim.
Acaba ölceğimi bilse 1 günde olsa o mutluluğu yaşatırmı dedim.
Sonra yine düşünmeye başladım neden diye ?
Neden haykırmıyorsun sevgini dedim.
Üzüldüm üzüldüm üzüldüm.
Sonra acaba sevdiğim o kıza gel beraber ölelim desem benimle gelir mi dedim içimden.
Ama anladım ki bana çok uzak bir sevginin iki yarım parçasıyız.
Zaten gelirim demesinide istemezdim.
Ama yinede merak ediyorum yarın ölsem benimle gelirmiydi.
Ya da mezarımın başına bir gonca gül bırakırmıydı….
Yazının devamını okuyun »
Aslında şu boktan dünyada Issız adam’dan pek bir farkım yok. Her zaman ki gibi yanlızım. Hayatının başını veya sonunu aşk şarabını içmek için harcayan bir deli aşığım. Aradığım aşkların hepsi yalan çıktı. Kimisi beni istemedi kimisini ben istemedim. Diyorum ya yanlızım. Yanlızlığı sigara gibi içime çekiyorum. Hiç bırakmak istemezmiş gibi yanlızlığı yaşamaya devam ediyorum. Belki bir zaman gelir beni alır götürür bu dünyadan. Ne kadar anlatsamda anlayamazsın ki.
Yazının devamını okuyun »
Kimi zaman kalbine dur diyemezsin. Ruhunu dinginleyemezsin ya işte o zaman anlarsın aşkın ne olduğunu. Aşkın bir nisan yağmuru gibi olduğunu bir anda yağıp bir anda yok olan cinsten olduğunu. Şimdi sensiz bu şehirdeyim. Sana ben ne hissettiğimi söyleyemedim. Sana ben ummalı gizler büyüttüm. Sana ben şarkılar , şiirler yazdım . Ama sana söyleyemedim. Gerçi söylesem ne değişecekti ki ! Yine koca bir hiç. Aşkın tadını nasıl tadabilirimdim ki sana söyleseyimdim. Söyleseydim aşkın ne önemi olurdu ki. Neyse artık susuyorum. Sözü şarkıya ve sözlerine bırakıyorum…
Yazının devamını okuyun »
Uzun süredir yazmıyordum. Aslında yazmıyorsam benim için daha sağlıklı diyebiliriz. Günlerden 15 Temmuz 2008 saatler sabahın 4′ünü gösterirken ben yine uyanımış melankolik şekilde oturmuş boş gözlerle önümdeki bilgisayara bakıyorum. Neden uyuyamadığımı anlatmak isterdim ama yine uykusuzum ve yazacak birşey bulamıyorum. Her neyse bu gün bütün konuşmalarımı bir kliple anlatmak istiyorum.
Ne senle oluyor ne sensiz. Hiç sebebsiz hayallere dalarken hep bir uçurumdan yuvarlanıyorum. Suçlu aramaya başlasamda bulamıyorum. Sadece sessizliğe bürünmüş başka sevgilerde teselli arıyorum. Eğlencenin içine tam damardan vurmakta birşey değiştirmiyor. Etrafımı bir anca puslu bir sis çöküyor. Herşey bir anda kayboluyor ve herşey anlamsız gelmeye başlıyor. Dedim ya bu günde içtim. Sarhoş kafayla pekte kolay yazılmıyor. Alkolde bardakta durduğu gibi durmuyor. Yanlız kalbim artık başka sevgilerde teselli arasada yine bulamıyor , yine bulamıyor …
Şimdi herşey anlamsız. Gözlerine baktığımda sadece boşluk ve huzursuzluk hissediyorum. Diyorum ya işte biz bu gün tükendik….
Yazının devamını okuyun »
Gecenin karanlığında dolaşan bir sarhoşum
Yanlızlıktan korkan gölgesi olmayan bir serseriyim
Gecemin yanlığı
Gölgemin korkusu
Nerdesin bee aşkım nerdesin,
Hani giderken dönceğini söylemiştin
Gönlümde ne derman kaldı nede ümit
Yerine sevemem biliyorum
Yanında olmasamda razıyım seni uzaktan sevmeye
Serseri ruhuma ses geçiremedim
Keşke ne ümit verseydin nede ufak bir öpücük.
Şimdi gölgemi bile bulamıyorum o kadar yanlızım ki
Bırak senin yerine birini sevmeyi kendimi bile sevemiyor bu serseri
Bütün gece sessiz oturdum
Bir elimde nargilem, bir elimde resmin
Son defa elveda derken kal demeni bekledim
Gururumdan arkama dönüp bakamadım,
Gözlerine son defa bakıp hoşçakal diyemedim.
Geceler o kadar uzun ki kal demeni bekledim ama demedin.
Şimdi bütün gece oturdum sabaha kadar resimin elimde o güzel saçlarını okşadım.
Son defa aramanı bekledim
Kal demeni bekledim……….
Yük hafifken çıktığım bu yol
Her sözde biraz daha ağırlaştı
Zaman zaman taşıyamaz oldum
Şimdi senden çok uzaklardayım
Senin yanlızlığın tüm haklarıyla bende saklı
Kimi zaman hüzünle karışık bir damla yaş
Kimi zamanda kağıtlara yazılmış sonsuz bestelsin
Gözlerin hep aklımda aşkım
Ne kadar uzakta olsan da
Tüm hakların yine bende saklı
Yazının devamını okuyun »
Bu video da sorunumuzu kısaca göz önüne serdiğini düşünüyorum. Bir konu da hiçbir bilgiye sahip değilken yaptığımız yorumlar bazen bizleri komik duruma düşürebiliyor, ben gerçekten üzülüyorum. Bu Türk insanının psikolojisin de var sanırım. Ne demek istediğimi anlamamış olabilirsiniz kısaca anlatayım. İzleyeceğiniz video da Mısır Piramitleri’nin Türkiye’den kaçırıldığını söylüyor ama işin komik tarafı Mısır Piramitleri Türkiye’de değil ve nasıl kaçırılabilir. İşte Türk Psikolojisine bir örnek daha diyelim.
Güya ben vizelere çalışmaya başlıyacaktım aq’ya bu günde yoldan geldim sanki bi bok varmış gibi oturdum bilgisayarın başına. Sıkılıyorum ama ne oluyor ne bitiyor bende anlamıyorum zaman geçip gidiyor. Çok sıkıcı bir insanım biliyorum. Biraz’da kılım. Hey allahım sen neden beni böyle yarattın ki. Neden insanlar beni sevmiyor. Belki severler bir gün ama ne zaman severler bilmiyorum. Neyse 13 nisan geçti. Şu anda 14 nisan 01:46 geçiyor saat. Aq ben yine uyumadım yarın sabahın köründe kıl fizikçi ile karşılıklı ders işleyecez. Bok var sanki paso bize sayıyor.
Hoca malmısın nesin. Öğretim bitti artık eğitim devam ediyor. Bize sayıp sayıştırmakla ne eline geçiyor. Bok mu var ! Varsa söyle biz de öyle yapalım. Aq zaten vizeler yaklaşıyor sana daha da kıl olmaya başladım. Neyse yarın ola hayır ola.
Ot gibi yaşıyorum abi bildiğin ot.
